КЎНГИЛГА ЭКИЛГАН ҲАВАС


   Фарзандларимиз юрагида болалигиданоқ ҳасад эмас, фақатгина ҳавас ниҳолларини ундирайлик! 

Нилуфар ЖАББОРОВА

КЎНГИЛГА ЭКИЛГАН ҲАВАС
Ҳикоя

  Гулноза табиатан шўх, шаддод қиз бўлишига қарамай, ҳамма фанлардан аъло баҳога ўқийди. Ногоҳ бирор фандан тўрт баҳо олиб қолса борми?! Қовоғини уйиб, арзимаган гапга ҳам йиғлаб, уйдагиларнинг кўнглини хира қилиб ўтиради. 
  Тождор вирус сабаб мактабларда янги ўқув йили ўз вақтида бошланмади. Бошланганида кўпчилик ўқувчилар мактабда ўқишни хоҳлашди, айрим болалар эса ота-онасининг тавсияси билан уйда – онлайн таълим олишни маъқул деб топишди. 
  Гулноза ҳам ота-онасининг: “Бобонг билан бувингнинг ёши улуғ. Шунинг учун уларни эҳтиёт қилишимиз керак. Айрим болалар вирус билан оғримаса-да, бошқаларга ташувчи бўлиб юришади. Бу дардни енгиш  кексаларимиз учун мушкул”, – дейишгач онлайн таълим олишга рози бўлди. Бир томондан мактабга бора олмаётгани жаҳлини чиқарса, иккинчи томондан дугоналари ҳар куни дарс давомида бўлган қизиқарли воқеаларни айтиб унинг ҳам ҳавасини келтириб, ҳам аччиғини чиқаришарди. Дам-бадам соатга қараб: “Қачон дарс тугар экан?!” – деб бетоқат бўларди. Тушлик вақти бўлиши билан синфдошларига телефон қилиб, янгиликларни эшитишга ошиқарди. 
  Орадан бир неча кун ўтиб синфдоши Зиёда Гулнозага синфга янги қиз келганини айтди. Телефон гўшагини қўйган Гулнозанинг қовоғи уюлиб, ҳеч ким билан гаплашгиси келмай қолди.  Шу ондан бошлаб унинг тинчи бузилди.
  Набирасидаги ўзгаришларни зимдан кузатаёган Фароғат буви нима гаплигини сўради. Аввалига сир бой беришни истамаган Гулноза ахийри ёрилди:
– Бувижон, синфимизга янги қиз келибди. Синфдошларим фақат уни мақташяпти. Аъло баҳоларга ўқирмиш. Яна, яна... у жудаям чиройли экан. 
– Хўш, бунинг сенга нимаси ёқмаяпти?! Синфингда яна бир аълочи ўқувчининг кўпайгани яхши эмасми?! – ҳайрон бўлди Фароғат буви.
– Бунинг нимаси яхши буви?! Ахир, мен синфбоши бўлсам. Синфимда мендан чиройли қиз бўлишини, устига устак яхши ўқиб, мендан ўзиб кетишини истамайман. Ҳойнаҳой, у менинг ўрнимга синфбоши бўлишга ҳам ҳаракат қилаётгандир...  
Набирасининг  бу гапларидан Фароғат бувининг  диққати ошди:
– Шуни билгинки,  бу ҳаётда ҳар кимнинг ўз ўрни, ўз вазифаси бор. Бундай ёмон хаёлга боришинг жуда нотўғри. Набирам кўп китоб ўқийди деб суюниб юрардим. Афсуски, кўп китоб ўқиса-ю, лекин уқмаса қийин экан-да...
  Гулноза бувисидан бошқача таскин кутганди: “Бувимгаям ҳайронман. Ҳозир шу насиҳатлар менга ёқардими?! Ўзи шуларни деб мактабга боролмай, уйда зерикиб ўтирибман. Ундан кўра “Сен ҳаммадан зўрсан”, десалар, бироз хотиржам бўлармидим. Ҳали  мактабга чиқсам, ҳаммага кимлигимни кўрсатиб қўяман”, деган хаёлда дугонасига қўнғироқ қилди:
– Зиёда, неча марта айтишим керак сенга. Менга ҳалиям янги  келган қизнинг суратини юбормадинг. Ҳадеб мақтайвергунча расмини юбор. Башарасини ўзим бир кўрай...
  Ҳар куни такрорланаверган йиғи-сиғи натижасини кўрсатди. Уйдагилар ноилож Гулнозанинг мактабга чиқишига рухсат беришди. У мактабга бориш учун обдан тайёрланди. Яна-да чиройлироқ бўлишга ҳаракат қилди...
  Бир ҳафтадан сўнг Гулноза бутунлай ўзгариб қолди. Камгап, хаёлчан... 
  Охирги пайтларда ҳеч ким билан очилиб гаплашмаётган Гулноза  чойнак кўтариб бувисининг ёнига борди. 
– Мактабингда нима гаплар? – деб сўради Фароғат буви набирасини қучоқлаб. 
– Янги қизни кўрдим буви. Кийинишлари содда, аммо жуда билимли, ақлли. Ортиқча гапирмайди, жим ўтиради. Лекин синфдошларим уни бошқача ҳурмат қилишяпти. Афтидан синфбоши бўлишга ҳаракат қилаётгани ҳам йўқ. 
– Демак у жудаям камтар қиз экан-да, – деди Фароғат буви. – Камтарлик ўз соҳиб-у соҳибаларини доимо улуғлаб келган. Афсуски, буни кўпчилик  ёшлар тушунмайди. Сиз каби ўсмирларда кўпроқ худбинлик – ўзини ўйлаш, ҳаммадан устун бўлиш, эътиборталаблик кучаяди. Қаерда бўлса ҳам ўзини устун қўяди. “Нега менга эмас, унга, нега унда бор-у менда йўқ?!” деган янглиш саволлар хаёлини эгаллаб олади. Бу фикрларнинг тагида эса ҳасад, кўролмаслик туради. Қачонки, ҳар бир одам ўз “мен”ини тарбия қилса, кўнглида ҳасад  ўрнига  ҳавас уруғларини эксагина, хотиржам,  сокин бўлади.
  Гулноза бувисининг гапларини эшитар экан, аччиқ ҳақиқатлар кимга “қаратиб” айтилаётганини англади. Кўнглини кемираётган туйғу ҳасад эканлигини тан олиш жуда оғирлигини тушунди. Ҳавас ҳақида ўйлади,  кўнглини қандайдир илиқлик эгаллагандек бўлди.
– Буви, янги келган қиз нимагадир жуда ғамгин. Лекин шу маъюслик ҳам унга ярашиб турибди. Нега шундай?
– Янги мактаб, янги ўртоқларга бирдан мослашиб кетиш осон эмас. Сен унга қўлингдан келганча ёрдам бер. Балки, у ўзини ёлғиз ҳис қилаётгандир... 
  Ростдан ҳам, Гулноза бу ҳақида умуман ўйлаб кўрмабди. Ахир, ўзи ҳам янги синфдошлари билан бир-бирларини тушунгунларича қанча қийналган эди. У ҳовлига чиқар экан хаёлидан: “Ҳасад эгаллаган кўнгил қоронғу, беҳаловат, ҳавас экилган кўнгил эса нурафшон, хотиржам ва сокин, меҳрли  бўлар экан. Бундан кейин кўнглимда доимо ҳавас гулларини ундираман”, деган ёруғ ўйлар ўтди. 

Манба: “Гулхан” журнали 11-сон 2020 йил.










Изоҳлар 1
  1. Бу ҳақиқат, мехр берсанг, мехр, қахр берсанн қахр оласан! Фарзанд- у сенинг қон, жон, ирсият, шажаранг! Қандай севиб ардоқласанг, йиллар ўтиб- айнан шундай ардоқлайди! Сув берсанг, сув билан, тош берсанг тош билан жавоб беради. Унутма фарзандинг- у сени аксинг, сени номинг, нишонинг- унутма- у сенинг ойнанг, юўзинг, қошинг, жонинг, нафасинг,дархақиқат шундай экан- она қорнидан севиб, ардоқлаб, эьзозлаб, эркалатиб, эшитиб- садоқатли бўлишни унутма, чунки- эртага сени - менингни такрорлайди. Ота- она бўлиш, шунчаки орзу- хавасгина эмас, у Аллоҳим олдида , насл/ насабинг олдида жавобгарлик ва маьсулиятинг, бурчинг, вазифанг, нима эксанг шуни оласан! Мехр мухаббат эксанг - мехр мухаббат оласан, қахр- ғазаб эксанг- қахр ғазаб оласан! Қарз икки қўлдан чиқади, тарозини палласини тенг қўйиб, ҳавас билан севиб ардоқлашни унутма, чунки бу ҳаетни қайтар дуне дерлар! Бу мени муқаддас оилага- муқаддас фарзадларга, марваридларга, ҳаетим мазмунига бўлган фарзандларимизни қадрлашга бўлган , қатьи ва онажонлик мехр- мухаббатим, чунки унутмаслигимиз керак” Қуш ўз уясидагини кўради”, бу уяни Оила, Оиланинг- қалби ота- она, юраги, руҳи, ҳаетинмнг мазмуни, қувончи, меваси, ҳузр- ҳалрвати- Фарзанд деб биламан! Шундай экан яшар эканмиз, фарзандраримизга - жаханнаам йўлини эмас, жаннат йўлини уқтира олишимиз, қўлига китоб, қалбига мехр, руҳига нажот бера олиш вазифамиз эканлигини ҳеч қачон унутмайлик! Бу кунларга етганлар бор, аммо етмаганлар ҳам бор! Бу оила - ота- она лаззатини, тодини, шукуҳини қадрлаш ўз қўлимизда, мехримизда, имонимизда, виждонимизда- миллий қадриятимизда деб биламан. Асрий миллий қадриятларимизни ота- она- фарзанд- хает фалсафасини авайлаб- асраб, наслимизни ҳимоя қилайлмк! Бу ўзимизни маьнавий ўзлигимизда, қўлимиздадир! 

Гость, изоҳ қолдирасизми?
Имя:*
E-Mail:


Изоҳлар
Маълумот