Қизғонаман уйқуларингдан


 

Ҳувиллайди сенингсиз дунё,
Томирларда увишади қон,
Кўзларинга қамалиб гўё,
Ширингина ухлайди осмон.

Киприкларинг қўриқчилардек,
Асрайдилар мунчоқларини,
Лабларингга термулиб сездим,
Нафис-нафис титроқларини.

Шарақлаган кулгуларингни,
Тушларимда кўраман, ишон.
Қизғонаман уйқуларингдан,
Уйғон энди азизим, уйғон.

Тонгнинг муздек қучоқларида,
Тўлғонади ишқим паришон.
Нурлар ўпмай яноқларимдан,
Ўзинг уйғон, Қуёшим, уйғон!

 Малика Салимова