БАХТНИ ЧАҚИР...


   Зебо МИРЗО

БАХТНИ ЧАҚИР...

Бахтни чақир!
Етса нафасинг...
Етмаса ҳам чин дилдан чақир!
Бу дунёда фақат “ҳозир” бор,
Бу дунёда “лаҳза” бор... ахир!
Шу лаҳзани яшаб ўтмоқлик,
Бизга, ахир, насиба – ҳаёт!
Ё абадга айлантирамиз,
Ё мангуга қиламиз барбод!
Ким айтади зулмат деб,
хор деб,
Ким айтади ёруғ дунёни?
Еру Кўкни “Ишқ!” деб биларди –
Ким
Мажнундай севса Лайлони!
Яратганнинг яралмиши – у,
Фақат унга қарама қасддан!
Бир қатим нур,
Бир қатла қайғу,
Қизғон уни балои нафсдан!
Сен ўзингни асра ҳазардан
Ва оламни ўзингдан асра!
Арши Курси,
Лавҳул Маҳфузни
Топтагувчи изингдан асра!
Ўз ўқидан
чиқиб кетмасдан,
Шу Заминни ўз ҳолига қўй!
Интиҳога келиб етмасдан,
Янграб турсин
Ҳаёт деган куй!
Битмасидан уммонлар буткул,
Балиқларин
чиритмай заҳар,
Ўрмонзорлар бўлмасидан кул,
Жонворларин қийратмай башар!..
Осмон томи –
Улуғ тоғларнинг
Тортқиланмай дафиналари,
Кўк асраган жаннат боғларин
Тугаб битмай хазиналари,
Бир-бирин еб
Одамзот насли,
Бир-бирини қириб битмасдан
Ва қалб деган Илоҳий чашма
Нафс комида қуриб битмасдан...
Қутқар!
Ичингдаги Руҳингни,
Руҳ нимадир – ичингдаги Ҳур!
Қутқар!
Ичингдаги Нуҳингни,
Қутқаради ичингдаги Нур!..
Қара!
Қандай бу шодиёна;
Кўклам ял-ял кўйлагин кийди!
О,Табиат – раҳмдил Она!
Фарзандларин ғамини ейди!..
Тонг.
Шуълалар оқади оппоқ,
Паривашдай
ўтар дарахтлар...
Борлиқнинг бор рангларига боқ!
Сачраб кетар дунёга бахтлар!..
Наби ётган...
тошлар каби бўл,
Тангри билан
бўлгин хилватда...
Деразангдан эниб келар гул...
Қушлар билан келар...
албатта!..
Сен ўзингни енгганинг замон,
Енгилади
ҳар қандайин дард!
Дунё сенинг қўлингда ҳамон,
Дунёга сен
кераксан – Пок... Мард!
Қуёш кулиб чиқди кўксингдан,
Қўрқма!
Синдир – Зулмат қафасин!
Ишон!
Вақтни Абадиятга
Қайтаради Сенинг нафасинг!..
...Бахтни чақир!
Етса нафасинг...
Етмаса ҳам чин дилдан чақир!
Бу дунёда
фақат “Севги” бор,
Бу дунёда “лаҳза” бор...
ахир!..

2020 йил, 1 апрель. 
Манба: "Китоб дунёси" газетаси.