Она тилим


Она тилим олтиндан қиммат,
Сенсиз қолсам ким бўламан мен?
Борса келмас йўлларда ғойиб,
Тош бўламан, чим бўламан мен.
Она тилим сенсиз сарғайиб,
Бир чеккада жим бўламан мен.
Ўзга тиллар салтанатида,
Бир югурдак етим бўламан мен.
Кимдир айтди: “Бахтсиз тил – бу тил”,
Сени бахтсиз қилган менмасми?
Ўз онаси бир четда қолиб,
Ўзга тилга маҳлиё, мастми?
Нима қилсам кечирасан айт?
Куйган нондек исрофлигим айт!
Бухорийдек имонлигим айт!
Термизийдек инсофлигим айт!
То Ўрхундан Энасой қадар,
Ҳоқон тилим, қурбон тилим айт!
Хос Ҳожубдек эшон тилим айт!
Шоҳ Бобурдек чўлу дашт аро,
Тожсиз қолғон султон тилим айт!
Кел пойингга бошимни қўяй,
Оловлардан чиққансан омон.
Сен болам- деб, бешикдан олиб,
Қулоғимга айтгансан азон.
Менинг учун сендан улуғ йўқ,
Она тилим – бузруквор шоҳим.
Мендан ўтди кечир, авф  эйла,
Она тилим - олампаноҳим.
Аллоҳимни танитган  ҳайрат,
Нима қилсам мендан розисан?
Навоийдек муҳташам, ҳазрат,
Қошғарийнинг жойномозисан.
Авлиёлар  тутган тасбеҳсан, 
Сочилмассан, тупроқ бўлмассан.
Оловлардан  ўтган Қақнуссан,
Сен ўлмассан!  Йўқ сен ўлмассан!
Қўлёзмалар ёнмайди, ёнмас,
Асраб турар мустаҳкам девор.
Лоқайдликнинг қўлдан гугуртин,
Тортиб олар тилшуннослар бор.
Менинг учун сендан улуғ йўқ,
Она тилим- бузруквор шоҳим.
Сен бордирсан демак, ўзбек бор,
Она тилим - олампаноҳим.
Зулфия МЎМИНОВА - шоира.