Шерқўзи Ғозиев (1950 – 2025)

Моҳир актёр, режиссёр, ҳажвий қўшиқлар ва сўз устаси – Шерқўзи Ғозиев 1950 йилнинг 8 май куни Фарғона вилоят, Бувайда туманидаги Чиркай қишлоғида дунёга келган.

1957 йилда Чикай қишлоғидаги 8 йиллик мактабнинг биринчи синфига кириб, 1965 йилда 8-синфни аъло баҳоларга битирган.

1965 йилдан 67-йилгача туман марказидаги 50-мактабнинг 10-синфини тугатган ва Тошкентга келиб, Политехника институтининг қурилиш факультетига ўқишга кирган. Бунга отасининг мажбурлигида кирганлиги сабабли, ўқишни ташлаб кетган. Чунки бу отасининг касби эди. 7 ёшидан отаси раҳматли қўлига ранда берганлар. 17 ёшга етганда ота касбини бутунлай эгаллаб бўлган эди. Уйга қайтгач, ота касби бўйича қурилишга ишга кириб, 3-тоифали ғишт терувчи, 4-тоифа дурадгор бўлиб ишлади ва кейинги 2 ойларда бригада бошлиғи бўлиб ишлаган...

Шундан сўнг яна Тошкентга келиб, Маданий Оқартув Техникумининг режиссёрлик бўлимида 3 йил ўқиган. Шу даврда дўсти Абдуфаттоҳ Саидов иккаласи ҳажвиёт оламида Алиш ва Валиш лақаби билан қизиқчи бўлиб танилган. Шунда уни 1971-йил Ёш Томошабинлар театрига актёр сифатида ишга таклиф этишган. Шу йили Театр ва рассомлик нститутининг актёрлик бўлимига сиртдан ўқишга кириб, 1976 йили ўқишни тугатган.

Шерқўзи Ғозиев шундан сўнг санъатнинг ҳар бир турини эгаллай бошлаган. Ҳам актёр, ҳам қўшиқчи, ҳам қизиқчи, ҳам пародиячи бўлиб элга танилди. 1970 йилдан «Телеминиатюралар театри»да ҳам роллар ижро этишни бошлаган. 1970 йилда 6 та қўшиқ билан биринчи пластинкаси чиққан. Кейинчалик яна 4-5 та пластинкаси чиққан ва дўконларда сотилган.

Санъатга қизиқиш уни Ўзбек давлат Филармониясига етаклаган. 1978 йилдан у Филармонияда ишлай бошлаган. Ўша пайтларда номи бутун Ўзбекистон, Тожикистон, Қирғизистон. Туркманистонларда таниқли машҳур санъаткор сифатида элга танилди. Шу даврларда «Табассум» радио журнали, «Телеминиатюралар театри», «Экран хандаси», «Шанба нонуштадан сўнг» кўрсатувлари ва киноларда, «Наштар» киножурналларида қатор-қатор роллар ўйнай бошлаган. 1979 йилда биринчи бўлиб Филармония қошида «Ханда» сатира ва юмор ансамблини ташкил этган. Ўзи сценарий ёзган ҳамда бадиий раҳбар бўлиб ишлаган. Ансамбль филармония бўйича биринчи ўринни эгаллаб, «Мусобақа ғолиби» деган медалларни қўлга киритган. 1981 йилдан 1987 йилгача ТошДУнинг ҳуқуқшунослик факультетида ҳам сиртдан таҳсил олган.

1988 йил, 10 ноябрдан бошлаб «Шероз» тахаллуси билан ижод қилиб, Собиқ иттифоқ журналистлар уюшмасининг аъзоси бўлган... 1991 йилдан Ўзбекистон Журналистлар уюшмаси аъзоси бўлган. 1990 йилда «Қалбим наволари» деб номланган шеърлар тўплам китоби 25000 нусхада чоп этилган. 1990 йилдан Ҳинд ва урду тилларини ўрганиб, Ҳиндистондан санъат усталарининг концерт гуруҳларини Ўзбекистон бўйлаб гастроль сафарларини уюштирган. 1990 йилда Ўзбекистон ва Ҳиндистон ҳамкорлигида суратга олинган «Чангалзор қироли» фильмида Зоотехник ролини ижро этган. Шундан сўнг 1992 йилдан «Шерхан» студиясини очиб, ҳиндлар билан ҳамкорликда 2006 йилда «Шерхан тракторчи» кинокомедияси, 2008 йилда, «Ёлғиз эмассан» мелодрама фильмларини тасвирга олган.

Устоз санъаткор – Шерқўзи Ғозиев 2025 йил оламдан ўтган.