Бағридарё ўзбек қани?!


   1988 йили Арманистоннинг Спитак ва Ленинакан шаҳарларида кучли зилзила бўлиб, юз минглаб одам ҳалок бўлди. Шунда арман ўғрилари соғ қолган эшиклар олдига ўз заҳирасидан озиқ-овқат, иссиқ кийим, кўрпа-тўшак қолдириб кетишади. Ашаддий жиноятчи каллакесарлар шаҳарни ўликлардан тозалаб, эрталабдан кечгача текинга гўрковлик қилишади.
   Бизда-чи? Халқ бошига тушган кулфатдан фойдаланиб, саримсоқпиёзнинг ҳар килосини 65 минг (баъзи жойларда 85 минг) сўмдан пуллаётган муртадлар билан миллатдош бўлганингдан уялиб кетасан киши. Қўйлиқдаги “питак”да 30-40 минг сўмлик йўлга 400-500 минг сўм олаётган палидлар билан диндош бўлганингдан хижолат тортасан!
   Иккинчи жаҳон уруши йилларида миллионлаб етим-есирларнинг бошини силаган бағридарё ўзбек қани?! Катта Фарғона каналини ҳашар йўли билан, ҳамма бир ёқадан бош чиқариб, 45 кунда қуриб ташлаган меҳнаткаш ўзбекнинг уруғи қуриб битганми?!
   Шароф Бошбеков - Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси аъзоси, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими, “Меҳнат шуҳрати” ордени соҳиби.