Кайфу сафо ва жафо


     Санобар  ҳам орзу ҳаваслар исканжасида келин бўлди. Аммо турмуши у хоҳлаганчалик тўкис бўлмади. Эрининг ёнида туриб, унга мададкор бўлиш ўрнига, қилдан қийиқ ахтариб,  унинг асабига тега бошлади.  У сабрсизлиги сабаб ўз оиласидан воз кечиб қўя қолди. Турмуш ўртоғининг топган тутганига қаноат қилмай, ҳадеб уйда жанжал чиқараверди.  Ўзи ёлланма ишчи бўлиб,  ишлаб аранг рўзғор тебратаётган Нодирга унинг бу қилиқлари ортиқчалик қила бошлади.  Кун бўйи ишлаб,  чарчаб келган одамга уйдаги минғир минғирлар ёқмаслигини яхши билган Санобар ҳам ўзининг нолишини қўймас, эрини асабига тегишни канда қилмасди. 
     Шу тахлит давом этаётган кунларнинг бирида Нодир ишдан кеч қайтди. Уйда овқат қилинмаган,  Санобар эса телевизорда сериал кўриш билан банд эди. 
     Эрининг келганини кўрса ҳам кўрмаганга олиб ўтираверди. Бу ҳолдан  Нодирнинг жаҳли чиқиб,  уни бир шапалоқ қўйиб юборди. 
Шуни кутиб турган Санобар шартта йиғиштириндию онасиникига қараб кетиб юборди.  Орадан бир ҳафта ўтар ўтмас Россияга жўнаб кетди.  
     У Россияда кўп пул топаман, ялло қилиб яшайман, деган ниятда эди.  Аммо мусофирчиликнинг ҳам ўзига яраша қийинчилиги,  машаққати бор. Ўз навбатида у ердан иш топишнинг ўзи бўлмади.  Топилган оғирроқ ишларга эса унинг бўйни ёр бермади. 
     Аранг бир кафедан иш топиб, ишлай бошлади.  Шундай кунларнинг бирида ўзбекистонлик ҳамюртлар кафега кириб қолишди. Бобур Санобарнинг ўзбек экани,  уни устига ҳамюрти эканини билиб Санобарни суҳбатга тортди.  Танишиб олишгач,  тез-тез учрашиб туришга ваъдалашишди.  
     Анча пайт Россия нонини еган қадрдонлар биргаликда Ўзбекистонга қайтиб келишди. Санобар шаҳардан уй олди. Энди ишқий муносабатларини давом эттириб,  бемалол учрашиб юришлари учун қулай шароит яратилди. 
     Ҳали уйланмаган, бўйдоқ йигит эса бемалол Санобарникига келиб кетар,   ҳатто у билан яшай бошлашга ҳам рози эди. Бир куни Санобар бозорга чиққан пайти қўнғироқ қилиб,  "Бир дўстим зерикдим деяпти. Сизникига борамиз,  ичиб ўтирамиз. Бир оз асабларни тинчлантирайлик", деди. 
     Санобар ҳам таклифга рози бўлиб, бозорлик қилиб уйига қайтди.  Сўнг меҳмон кутишга ҳозирлана бошлади. Кўнгил ёзиш учун дугонаси Раҳнамони ҳам чақирди.   Бобур ўзининг ўртоғи Жамшид билан айтилган пайтга етиб келди.  Тўрттовлон ўтириб  базм уюштиришди. Ичкилик авжига чиққач, нима қилаётганларини ҳам билмай қолишди.  Раҳнамо қизиб кетганини баҳона қилиб,  ётоқхонага кириб кетди. Худди шуни кутиб тургандай, Жамшид унинг орқасидан кирди.  
     Шу пайт эшик қўнғироғи жиринглаб қолди.  Чақирилмаган меҳмоннинг келиши, гарчи буларга ёқмаса-да, эшикни очишга мажбур бўлишди.  Ташқарида ҳудуд инспектори ҳамда икки формали ходим турарди.  
     Ходимлар ичкарини кўздан кечириб,  ётоқхонадан шармандали ҳолатда Жамшид ва Раҳномани олиб чиқишди.  
     Санобар эса ўзини қўярга жой топа олмас, худди шу куни уйига  меҳмонларни  кириб келаётганини кўриб қолган қўшнисини тинмай қарғарди.  

Акбаржон МУРТОЗОҚУЛОВ
Фарғона вилояти,  Фарғона тумани ИИБ ҳузуридаги ТБ бошлиғи,  майор. 
Маъруфа СОЛИЕВА, 
"Фаровон юрт" газетасининг махсус мухбири