Қайтгил ёнимга


Минг йил ўтдимикан ва ё ўн минг йил,
Сенсизлик доғида қоврилди юрак.
Хун бўлди, тун бўлди, нима бўлди дил,
Фақат борлигингдан излади тиргак.
Билмам, ҳижрон қанча этаркин давом,
Қароғинг нурига дил чаярманми?
Қачон бари тугаб бўлади тамом,
Ёнимда эканинг ҳеч туярманми?
Не бўлса ўтди-ю, бор умрим сарсон,
Бунча синиқликка у токай асир?
Чарчадим баридан, толиқдим ишон,
Толемиз кулар кун бормикан ахир?
Орзулар ҳориқди тақдир қўлида,
Барига нуқта қўй, қайтгил ёнимга.
Бўлди, адашмайлик, ғурур чўлида,
Дўзах оловлари ботди жонимга...

2016 йил, ноябрь. Моҳигул Назарова.