ЎЗГАНИНГ ЁРИНИ СЕВИБ ҚОЛИБМАН


 

 Юракка ин қурди ғалати титроқ,

Қийнаяпти мени ўтли бир фироқ,

Мен бахтлиман дея қувониб бироқ,

Ўзганинг ёрини севиб қолибман.

                                                               Билмадим, мен унга бахтми ё эрмак,

                                                               Ҳаётимнинг ўзи сеҳрли эртак.

                                                               Қалбимда муҳаббат очибди куртак,

                                                               Ўзганинг ёрини севиб қолибман.

 

Уни кўролмасдан руҳим овора,

 Меҳрим ортиб борар унга тобора.

Ҳеч нарсадан қўрқмай очиқ ошкора,

Ўзганинг ёрини севиб қолибман.

                                                                Кулиб қарши олиб тақдир зарбасин.

                                                               Кўнглимга сиғдириб унинг зардасин,

                                                               Кутиб яшаяпман битта шарпасин,

                                                               Ўзганинг ёрини севиб қолибман.

Омонлик тилайман унга ҳар ишда,

Ўзи бир ажойиб мисли фаришта,

Мени бу ҳаётга боғлаган ришта,

Ўзганинг ёрини севиб қолибман.

                                                               Азобу дардларга парво ҳам қилмай,

                                                               Бошқа бировларни назарга илмай,

                                                               Унинг ҳаётида ўрнимни билмай,

                                                                Ўзганинг ёрини севиб қолибман.

Маъруфа СОЛИЕВА