Ҳаммаси ёлғон


Сизга ёзганларим ҳаммаси ёлғон,
Шунчаки озгина ожизлик холос.
Нималар деб қўйдим ўзи мен нодон,
Ҳеч бирин кўнгилга олманг, илтимос.

Юрибман...
Кунларим, тунларим сокин,
Ҳамма одам каби оддий бир одам.
Ҳеч ким сўтмаяпди яралар чокин,
Ҳеч ким қўймаяпди юзимга қадам.

Баҳорни кузатдим, ёзда ўлмадим,
Кўнглимни кўммади кузда ҳазонлар,
Фақат ёлғизлигим юзимга солиб,
Тепиб ўтадилар баъзан ёмонлар.

Қайғурманг,
Мен энди кўникиб кетдим,
Йиғи ҳам келмайди нурсиз кўзимга,
Сиз-ку бегонасиз энди етти ёт,
Ачинмай қўйганман ўзим ўзимга.

Юрибман...
Тинч яшаб,
Фақат ҳар замон,
Бир сенчиб қўяди бу ҳаста юрак.
Энди уриши-ю, оғришининг ҳам,
Ҳеч фарқи йўқлигин билмаса керак.

Малика Салимова.