Оламимни айлангиз ёруғ


Жоним, сизга қизиқиб қолдим,
Васлингиздан исиниб қолдим.
Ортингиздан қувлаб, қидириб,
 Олдингизда қисиниб қолдим.

Қадамингиз қутлуғ бунчалик,
Васлингизга қуллуқ шунчалик.
Ишқ боғига етаклагувчи
 Ҳаяжонлар тўлиқ кунчалик.

Муҳаббатнинг бўйидан мастман,
Оҳ-фиғонли куйидан мастман.
Хаёлимни хумор айлаган
 Васлингизнинг ўйидан мастман.

Мен ҳамиша сизни сўроқлаб,
Мендан кетманг, дейман, йироқлаб.
Ғамингизни мен еб яшайин,
 Ҳузуримда юринг чарақлаб.

Сизни севиб қолганим ростдир,
Ҳам қувонч, ҳам алам, рашк билан.
Беқарорлик ошиққа хосдир,
 Гоҳ кулгу, гоҳ кўзда ашк билан.

Ҳаётимни ёқмоқдасиз сиз,
Ўйнашиб сув, олов, ўт билан.
Юрагимда оқмоқдасиз, сиз,
 Нега ҳамон жим, сукут билан?

Сиз кетасиз, йўл қатор-қатор,
Қайга кетманг, етмасдан қайтинг!
Қачонгача сизни йўқотар
 Тушим сувга айтаман, айтинг?

Эҳ-ҳа, сизда айб эмас, ахир,
Орзу-ҳавас оғушидасиз.
Ҳар дамингиз таъми хуш, тахир,
 Чопқир вақтнинг хоҳишидасиз.

Сизсиз ўтар барча кун-тунлар,
Менинг учун бежилва, рангсиз.
Ишларингиз юришмас кунлар,
 Ўгирилиб, менга қарангиз.

Розимасман, сирли, сеҳрли,
Бу кунимдан қилсангиз фориғ.
Менга мендек боқиб меҳрли,
 Оламимни айлангиз ёруғ.

Умида АБДУАЗИМОВА